Op een aardige stek aan het strand die door Ploeg was uitgekozen, La Cantina nabij de scheveningse haven, werd op 11 oktober de familie Bik welkom geheten, krap een week nadat ze het kikkerlandje waren binnengegaan.
De beide nieuwe vrouwen in het leven van señor Eduardo waren de lange dagen die de verre verwijdering van de evenaar met zich meebrengt nog niet helemaal gewend. Hoewel geen van de clubgenoten erg goed Spaans bleek te spreken was de beheersing van de Nederlandse taal bij de dames heel wat beter. Met het woordenboek erbij wist Verwijmeren enkele patatjes bij Keyra los te bedelen.
Even leek het alsof de eigenaresse van de toko ons geen avondhap wilde voorzetten omdat Typhoon de eenvoudige taak om tot een gezamenlijke beslissing te komen over welke drie gerechten die zouden worden uit welke ieder zou gaan kiezen, teneinde de bediening vlot te laten verlopen, niet tot een goed eind kon brengen. Het was haar een raadsel waarom wij er de voorkeur aan gaven na elkaar geserveerd te worden door onze persoonlijke keus te kunnen maken, liever dan een door een ander opgelegde beperking te moeten ondergaan om op het zelfde moment te kunnen aanvallen.
Evengoed was de maaltijd van onberispelijke kwaliteit. De ondergaande zon in een wolkenloze hemel vormde een prachtige afsluiting!
