Hittnau, 2.11.98
Beste vriend / vriendin
Het is dus zover! De “Fun Winter” kann beginnen!! Nu moet het alleen nog wat
gaan sneeuwen.
Wat is dat dan een Fun Winter zul je je vragen?
Hier is het antwoord:
- 5 maanden vakantie
- een appartement voor 4 personen
- in Verbier (Les 4 Vallées)
Dus wie eens een weekeinde of een week wil komen is hierbij van harte
uitgenodigd.
Mijn adres in Verbier is:
“The Skiing Legend”
Atlantic 115
1936 Verbier
Tel: + 41 / 27 / 771 15 22
Ik ben hier te bereiken van 29.11.98 t/m 5.12.98 en dan vanaf 12.12.98 t/m
30.4.99.
Ik heb misschien niet altijd tijd om met je te gaan skieën omdat ik mijn
diensten als skieleraar ter beschikking heb gesteld voor ESSV (Ecole Suisse
de Ski – Verbier).
Dit is dus de perfekte gelegenheid waar je jaren op gewacht hebt om eindelijk
eens echt te leren skieën! Je kunt me boeken als je les wilt hebben in het
Nederlands en als je iemand zoekt met heel veel geduld. Voor meer informatie
over Verbier kijk toch eens op onze webpage (www.verbier.ch).
Misschien tot in Verbier
Camiel
Ps: Kerst- en verjaardagskaarten (14.2) ook aan bovenstaand adres aub!
Om 13:30 uur vertrok ons vliegtuig, van gate D3 te Schiphol: Ploeg, Vugt, Stra en Toon waren met de Biemer van de laatste uit Delft gekomen, Pierre en Thijs hebben gebruik gemaakt van de trein. De Avrojet van Air Malta liet Nederland al gauw achter zich en het prachtige weer zorgde voor een prima uitzicht op onder andere de Alpen en de Golf van Genua, althans voor diegene die bij het raam zaten. Een stief drie uur later landden we al op Malta, wat een hele kunst is want het eiland is zo klein dat er nog maar net een landingsbaan op past. Ten tijde van het boeken van de reis was er geen plaats meer op aansluitende vluchten naar Sicilie, maar enkele weken voor vertrek bleek dat te zijn veranderd: er was nu net genoeg tijd voor een paar peuken, en toen konden we in de volgende Avro stappen. En een half uur na vertrek van het aardige maar dorre Malta waren we in Catania. En vanuit het vliegtuig hadden we ‘m al zien liggen, onze vulkaan! Don Mancare stond ongeduldig ons op te wachten: met de bagage vlotte het echter niet zo.Het was een vrolijk weerzien met de olijke Zwitser! Hij was die ochtend uit Luzern aangekomen en had de omgeving reeds met een gehuurde Clio aan een grondige verkenning onderworpen. Er werd een auto bijgehuurd en Camiel leidde de weg naar de camping te Milo. Het was een beetje een omweg, maar we kwamen er, en even na het snelle invallen van de duisterenis werden de 
4 tenten opgeslagen. Hier kwam ‘das helles Licht’ dat De Smet had geleend van kantoor goed van pas. Het restaurant op de camping bleek geopend en de JC was de eerste die aan tafel schoof. De baas van de hele toko kwam zich er persoonlijk van vergewissen dat het ons naar de zin was. Hij bleek ingenomen met onze voorkeur voor de lokale wijn en vertelde dat zijn druiven op lava groeien en dat de wijn daardoor enigzins naar Etna smaakt. We aten ons vol pizza en strompelden weer richting tent. Met het oog op de komende zondag had onze gids al enig elementair proviant gefourageerd, en lurkend aan het belangrijkste deel daarvan werd de rest van de avond doorgebracht. Van deze beestachtige slemppartij is een tijdopname gemaakt. Op deze opname lijkt het net of iedereen een beetje ranzig zit in te kakken met wat warm bier tussen z’n benen, maar dat komt door de paralax en de diffractie. In werkelijkheid is er een orgie van Palermo tot Siracuse gaande waar Bachus nog een puntje aan kan zuigen. (Vanwege het diafragma is dat helaas nauwelijks zichtbaar.)
Tijdens de jaarclubvergadering van 12 december 1987 is de Dascie gekozen en geïnstalleerd. Gert-Jan, Marius, Didier en Camiel hebben er zitting in.